Formuła 1 ogłosiła, że od 2018 roku obniżyła swój ślad węglowy o 35 procent. To równoważne emisjom związanym z 100 tysiącami lotów pasażerskich na trasie Londyn - Nowy Jork. Jest to kolejny krok w dążeniu do osiągnięcia neutralności pod względem emisji do 2030.

Najnowsza aktualizacja dotycząca działań środowiskowych F1 wskazuje, że tylko w ubiegłym roku emisje spadły o 12 procent w porównaniu z 2024 rokiem. Redukcja dotyczy przede wszystkim transport sprzętu, logistykę, transmisje telewizyjne oraz operacje związane z organizacją wyścigów.

Punktem wyjścia jest rok 2018, kiedy Formuła 1 wyemitowała 228 793 tony CO2. Obecnie wartość ta spadła do 148 805 ton. W tej liczbie uwzględniono jednak certyfikaty zrównoważonego paliwa lotniczego, czyli SAFc. Jest to zakup kredytów związanych z produkcją bardziej ekologicznego paliwa lotniczego w łańcuchu dostaw.

To praktyka stosowana i niezależnie weryfikowana, która pozwala firmom takim jak F1 wykazywać niższe emisje, a jednocześnie wspierać rozwój czystszych paliw po stronie produkcyjnej. Bez uwzględnienia SAFc Formuła 1 nadal deklaruje 21-procentową redukcję rzeczywistych emisji, co oznacza spadek o ponad 47 tysięcy ton.

Certyfikaty nie są jednak jedynym elementem strategii. F1 oraz pozostali partnerzy wprowadzili także zmiany operacyjne. Od 2018 roku emisje w fabrykach zespołów oraz obiektach Formuły 1 spadły o 64 procent, między innymi dzięki kontraktom na energię odnawialną. W ubiegłym roku cały europejski kalendarz wyścigowy korzystał już z niskoemisyjnych rozwiązań energetycznych w padoku, takich jak energia słoneczna, akumulatory oraz uwodorniony olej roślinny. W obszarach, w których je zastosowano, pozwoliło to zmniejszyć emisje o około 90 procent.

Zmiany objęły również transport drogowy, lotniczy i morski. Program wykorzystania biopaliwa w ciężarówkach obsługujących europejski transport drogowy zmniejsza powiązane z nim emisje o około 83 procent. W 2025 roku F1 dokonała także pierwszej inwestycji w zrównoważone paliwo morskie.

Znaczenie tych działań rośnie, bo kalendarz Formuły 1 jest dziś większy niż w 2018 roku. Wtedy liczył 21 wyścigów, natomiast w ostatnich dwóch sezonach miał 24 rundy. Mimo tego emisje związane z operacjami wyścigowymi spadły łącznie o 6 procent, a w przeliczeniu na jeden wyścig, o 17 procent.

Największym pojedynczym źródłem emisji pozostają podróże służbowe. Obejmują one przeloty komercyjne personelu zespołów oraz pracowników obsługujących transmisje telewizyjne i odpowiadają za 39 procent całkowitego śladu węglowego F1. W tej kategorii emisje zmniejszono o 27 procent.

To obszar szczególnie trudny do ograniczenia, ponieważ globalne podróże lotnicze są w praktyce nieodłączną częścią mistrzostw świata obejmujących 22 Grand Prix oraz testy przedsezonowe. Dodatkowo rozwój Formuły 1 w ostatnich latach oznacza, że na wyścigi podróżuje więcej osób. Z tego powodu zakup certyfikatów zrównoważonego paliwa lotniczego pozostaje jednym z kluczowych narzędzi dalszej redukcji.

F1 zakłada, że emisje związane z podróżami będą nadal spadać. Pomóc ma bardziej racjonalny układ kalendarza, obowiązujący od tego roku, w którym wyścigi z tego samego regionu odbywają się jeden po drugim. Ważne będzie również zwiększanie inwestycji paliwowych przez zespoły oraz rozwój zdalnych operacji transmisyjnych prowadzonych przez Formula One Management.

Właśnie ten ostatni element może być najskuteczniejszy w ograniczaniu emisji. Dzięki pracy zdalnej maleje potrzeba przewożenia ludzi i sprzętu drogą lotniczą. Plan FOM, nazwany Future Race Operations Programme, zakłada, że do 2030 roku ponad 50 procent transmisji i powiązanego z nimi transportu zostanie przeniesione z transportu lotniczego na morski albo do regionalnych centrów.

Jeżeli program zostanie wdrożony na dużą skalę, będzie to realne zmniejszenie śladu węglowego, a nie tylko redukcja oparta na certyfikatach. To właśnie takie działania mają być kluczowe dla osiągnięcia przez F1 progu 50-procentowej bezwzględnej redukcji emisji względem 2018 roku oraz realizacji celu neutralności emisyjnej netto do 2030 roku.