David Coulthard to jeden z najszybszych kierowców Formuły 1, który swoją postawą i wolą walki zjednał sobie sympatię wielu kibiców, nie tylko ze Szkocji. Potocznie nazywany "brave heart" (ang. waleczne serce) swoją karierę z wyścigami F1 zapoczątkował w 1994 roku, kiedy to został zatrudniony jako kierowca testowy w stajni Williamsa. Po tragicznej śmierci Ayrtona Senny, który wtedy ścigał się w zespole Franka Williamsa, miejsce testera zamieniło się na miejsce drugiego kierowcy- obok sławnego Damona Hilla. Już w swoim drugim wyścigu- GP Hiszpanii, dysponując bardzo szybkim bolidem DC zaliczył pierwsze punkty w karierze zawodowego kierowcy F1, zajmując 5 pozycję. Ostatecznie zakończył sezon na 8 miejscu z 14 punktami na koncie.

Sezon 1995 także w stajni Williamsa zaowocował pierwszym zwycięstwem- GP Portugalii- oraz końcowym sukcesem- trzecim miejscem w klasyfikacji generalnej kierowców. Te sukcesy sprawiły, iż Szkotem zainteresował się podnoszący z kryzysu team z Woking- McLaren. David Coulthard mimo początkowych zwycięstw nad swoim partnerem- Miką Hakkinenem został zepchnięty w 1998 roku na drugoplanową pozycję w zespole. Podobnie było w sezonie 1999, kiedy to Szkot zakończył sezon na 4 miejscu w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 48 punktów, co przy 76 punktach Miki było średnim wynikiem.

Sezon 2000 był dla DC sezonem wielkich zmian- przede wszystkim psychicznych. Stało się to za sprawą głośnego wypadku lotniczego, który dla utalentowanego kierowcy i jego narzeczonej o mały włos nie zakończyłby się tragicznie. Samolot Coultharda rozbił się pod Lyonem, we Francji, a życie pasażerów uratował tylko i wyłącznie refleks Szkota. Po tym wypadku niespodziewanie, mimo kontuzji Coulthard zaczął ścigać się z zawrotną prędkością, nie bojąc się otwartej walki z samym Michaelem Schumacherem. Pierwsze miejsca we Francji i Monaco pokazały na co stać Szkota. Ostatecznie sezon 2000 Coulthard zakończył na 3 pozycji za swoim partnerem- Miką Hakkinenem oraz Michaelem Schumacherem.

Sezon 2001 był wyjątkowy ze względu na fakt, że dotychczasowy jego partner i lider teamu McLarena- Mika Hakkinen odnotował drastyczny spadek formy- dzięki temu to DC stał się pierwszoplanowym kierowcą mającym walczyć o mistrzostwo, co jednak było niemożliwe ze względu na awaryjność nowych silników Mercedesa. Sezon 2002 miał być przełomowym w karierze DC, za sprawą zmiany dotychczasowego partnera. Mikę Hakkinena zastąpił młody Kimi Raikkonen. Na nieszczęście Szkota to właśnie Kimi nadawał tempo w zespole McLarena i Coulthard po raz kolejny został zepchnięty na drugi plan. Sezon 2003 nie przyniósł wielkich zmian. Sezon 2004 był dla Szkota ostatnim sezonem w stajni McLarena i przyniósł drastyczny spadek formy. Najwyższym miejscem jakie udało mu się zająć we wszystkich wyścigach sezonu była 4 pozycja podczas walki o GP Niemiec na Hockenheimringu. W sezonie 2005 Szkot podpisał kontrakt ze stajnią Red Bulla, która budowała swój nowy zespół i potrzebowała doświadczonego kierowcy, którego celne uwagi mogłyby pomóc w rozwoju bolidu. Równa jazda i niezawodność sprawiły iż Coulthard zdobył 24 punkty w klasyfikacji generalnej z 34, które zdobył jego zespół w tym sezonie.