Gdy patrzylem na Roberta na podium, to lza stawala w oku. Przypomnialem sobie, gdy seryjnie wygrywal Schumacher, a Robert komentowal to w studio.Przypomnialem sobie, gdy Schumi nie dawal rady Hakkinen'owi, wczesniej Hill'owi,czy Villeneuve'owi to myslalem,ze nie ma szans, by Polak startowal wsrod najlepszych. Ale stalo sie. Na szczescie znowu milo oglada sie F1, gdy mniej wazne staje sie, czy wygra Schumi, czy wygra Alonso. Nagle wszystko nabralo innego wymiaru. Kazde bezbledne okrazenie Roberta daje wiecej satysfakcji niz kolejny tytul potentata.